Zie mij graag - fictiereeks over scheiden op televisie.

Zie mij graag”, een fictiereeks over een scheiding op televisie.

“Eén op drie huwelijken eindigt in een scheiding. Vandaag is het aan mij…word ik een statistiek.”
Zo begint de eerste aflevering van “Zie mij graag”. Een fictiereeks, maar doorspekt van gelijkenissen met de soms hard realiteit. De statistiek klopt in elk geval.
Het programma belicht een scheiding vanuit verschillende invalshoeken en is doorspekt met clichés en vragen die wij als scheidingsbemiddelaar dagelijks de revue zien passeren.
“Krijgen wij dan 2 verjaardagsfeestjes? Moet jij nu helemaal alleen gaan wonen? Krijgen we stiefbroers of stiefzussen? “ Gescheiden ouders zullen deze vragen ongetwijfeld herkennen.
Ook door de bril van de partners herkenbaarheid troef: twijfel, verslagenheid, boosheid en diep verdriet,….wie een scheiding verwerkt herkent zich in een mix van ál deze gevoelens:
“Het begin van een heel nieuw leven…Ga ik het wel kunnen …alleen?”
Of het innerlijke stemmetje dat blijft hopen op de boodschap: “Ik heb u zoveel pijn gedaan. Ik mis ons. Wil je mij nog één kans geven?” Wetende dat het kalf misschien al wel verdronken heeft.
Zich geroepen voelen hem te verdedigen wanneer de omgeving te drastische aanvallen lanceert: “Hij heeft ook goede kanten, hoor. Het is een hele goede papa.”
En ja, ook de “yolo”-uitspraak van Ben in de serie komen we in het echte leven wel eens tegen, net als de reactie van verdriet en boosheid die zo’n uitspraak oproept bij Anna.

Zelfs de rol van de achterban blijft niet onbelicht, die zich zelfs letterlijk “team Anna” noemt. “Pay back time” noemen vriendinnen het scheidingsproces. Ze staan paraat met oordelen waar eigenlijk iemand op zit te wachten, hoewel ze het ongetwijfeld goed bedoelen.

Ik ben blij met een programma als dit dat het aandurft om een realistisch beeld te schetsen van een erg ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven: een scheiding.
Het roept heel veel herkenning op met de dagelijkse praktijk als scheidingsbemiddelaar. Want het is zo :
• dat partners anders reageren, maar wel echt elk één en ander te verwerken hebben. Ook al doen ze dat inderdaad vaak in een ander tempo.
• dat kinderen er alles aan willen doen om de scheiding van hun ouders te voorkomen (in de serie zelfs een bommelding bij de rechtbank doen….), en niet willen aanvaarden dat het écht niet meer goed komt tussen hun ouders.
• mama’s of papa’s aan de kinderen hun verdriet durven te tonen, maar liefst zonder de andere ouder als boosdoener te benoemen.
• …..
“Het leven na een scheiding is 1 grote zoektocht.”
“Hoe maak je je los van je grote liefde, de vader van je kindjes, je beste maat?”
“Hoe begin je opnieuw, met uw kindjes, van nul?”

Heel existentiële en essentiële vragen, die naast financiële, praktische en juridische beslommeringen de kop opsteken. Om af te sluiten met : “Ik word de held” van mijn verhaal”.
Een boodschap van hoop.
Dat is in essentie waarin ik geloof en waaraan ik ten volle wil meewerken: een hoopvolle en gelukkige toekomst.
Samen of alleen, maar altijd met de blik vooruit.

Maaike